drukarka 3D

Druk 3D

Historia

Za początek rozwoju druku 3D (trójwymiarowego) opracowanego przez Charlesa Hulla uznaje się rok 1984.
Już dwa lata później technika ta została opatentowana jako stereolitografia (SLA). Kolejnym krokiem w tej dziedzinie było rozpoczęcie przez twórcę, komercyjnej produkcji drukarek 3D. Produkcja ta rozpoczęła się w ramach własnego przedsiębiorstwa 3D Universal. Obecnie stanowi ono jedną z najpotężniejszych firm na świecie zajmujących się drukiem 3D.

Już w 1988r. Scott Crump opracował kolejną technikę druku przyrostowego polegającą na osadzaniu topionego materiału. Nieustanny rozwój druku doprowadził do zbudowania przez Adriana Bowyer’a w 2006r. pierwszego prototypu drukarki trójwymiarowej do użytku domowego. Od tego momentu trwają prace nad możliwie najszerszym wykorzystaniem tej nowoczesnej metody druku chociażby w medycynie.

Drukarka 3D

drukarka 3dDrukarka 3D składa się z wielu składowych elementów, a sama zasada działania nie jest skomplikowana. Musi być ona zdolna do ustawienia głowicy drukującej w dowolnym punkcie w przestrzeni, co jednak nie oznacza, że ruchoma musi być tylko głowica. Jednym z elementów budowy urządzenia jest stolik. W zależności od specyfiki danej drukarki, stolik może być podgrzewany lub nie. Można też zaopatrzyć drukarkę w komorę utrzymującą stałą temperaturę w obrębie drukowanego modelu.
Kolejnym elementem budowy drukarki jest ekstruder. Podaje on filament i umożliwia nakładanie warstwy na warstwę. Ponadto jest odpowiedzialny za tworzenie obiektów spajanych w jedną całość pod wpływem temperatury. Poruszać możemy zarówno głowicą, jak i stolikiem według jednego z trzech mechanizmów:

Suwnica – głowica porusza się w płaszczyźnie XY, a stolik przemieszcza się wzdłuż osi Z.
Ruchomy stolik – stolik wykonuje ruchy w płaszczyźnie XY, natomiast głowica przesuwana jest wzdłuż osi Z.
Robot Delta – mechanizm ten jest najczęściej stosowany w robotach przemysłowych i składa się z trzech ramion. Ramiona te podtrzymują głowicę narzędziową, a ruchy tych ramion określają położenie głowicy.

Druk 3D

druk 3dZ kolei druk 3D to forma wytwarzania przyrostowego, która polega na tworzeniu obiektów sekwencyjnie warstwowanych. Obecnie wyróżniamy wiele metod wytwarzania addytywnego. Różnią się one jednak od siebie, zarówno w oferowanych materiałach, jak i w dziedzinach ich zastosowania. Technologie addytywne możemy podzielić m.in. ze względu na oferowaną dokładność druku, rodzaj użytego materiału, sposób jego nakładania czy szybkość tworzenia elementów. Za pomocą drukarek 3D jesteśmy w stanie wytworzyć szeroki zakres gotowych produktów z tworzywa sztucznego, produktów wymagających dalszej obróbki, wszelakich prototypów, bądź elementów użytecznych do innych przedmiotów. Metod i możliwości jest wiele, a każdego roku oferowane są coraz to bardziej innowacyjne rozwiązania, ale o tym w kolejnym artykule.


 

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Chcesz być na bieżąco? Ciągle rozszerzamy naszą ofertę.

Zapisz się, aby otrzymywać informacje o nowościach i promocjach.

Przewiń do góry