| Postać | Ciecz |
| Wzór chemiczny | C₂H₄Br₂ |
| Numer CAS | 106-93-4 |
| Numer WE | 203-444-5 |
| Masa molowa | 187.87 g/mol |
| Gęstość | 2.18 g/cm3 (25 °C) |
| Temperatura wrzenia | 132 °C (1013 hPa) |
| Temperatura topnienia | 10 °C |
| Rozpuszczalność w wodzie | 4.04 g/l |
| Inne nazwy/Synonimy | Ethylene bromide, Ethylene dibromide, 1,2-Dibromoethane, dwubromoetan, 1,2-dwubromoetan |
| ADR/RID | UN 1605, 6.1(I) |
1,2-Dibromoetan
1,2-Dibromoetan należy do grupy związków organicznych. Jest bezbarwną cieczą o słodkawym zapachu przypominającym chloroform. Występuje w niewielkich ilościach w wodzie oceanicznej. Rozpuszczalny w rozpuszczalnikach organicznych takich jak: benzen, aceton oraz alkohol etylowy. Silnie rakotwórczy. Podrażnia drogi oddechowe. Wpływa na wątrobę i nerki. Bezpośredni kontakt ze skórą może spowodować owrzodzenie.
Otrzymywanie:
Związek ten możemy otrzymać w wyniku reakcji addycji bromu do etylenu.
Zastosowanie:
Historycznie 1,2-dibromoetan wraz z tetraetyloołowiem stosowało się przede wszystkim jako dodatek przeciwstukowy w paliwach silnikowych. Służył zapobieganiu osadzaniu się stałych tlenków ołowiu na częściach silnika. Używa się go jako fumigant do ochrony drewna przed kornikami i termitami. Związek ten znajduje też zastosowanie w syntezie bromku winylu, a także 1,2-ditiocyjanoetanu, 1,4-benzodioksanu oraz N-bromoetyloftalimidu. Stosuje się do syntezy niektórych odczynników Grignarda.
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.