| Postać | Czerwonobrązowa ciecz |
|---|---|
| Wzór chemiczny | Br2 |
| Numer WE | 231-778-1 |
| Numer CAS | 7726-95-6 |
| Masa molowa | 159,82 g/mol |
| Rozpuszczalność w wodzie | 40,3 g/dm3 (20˚C) |
| Temperatura topnienia | – 7,2˚C |
| Temperatura wrzenia | 58,8˚C |
| Gęstość | 3,12 g/cm3 (20˚C) |
| Inne nazwy/Synonimy | Bromine, Bromium, Br |
| ADR/RID | UN 1744, 8(6.1), II |
Brom
Brom jest pierwiastkiem chemicznym z grupy fluorowców należącym do niemetali. Promień jonu bromkowego wynosi 196 µm – jest to najbardziej stabilna forma bromu. Ponadto ze względu na swój rozmiar i mały ładunek jest wysoce spolaryzowany. Pierwiastek ten odkryto niezależnie przez dwóch chemików Carl Jacob Löwig i Antoine Balard, odpowiednio w 1825 i 1826 roku.
Najprostszy związek z udziałem bromu to bromowodór HBr. Stosuje się go głównie do produkcji nieorganicznych bromków i bromków alkilu oraz jako katalizator wielu reakcji w chemii organicznej.
Jony bromkowe Br– są nieszkodliwe, o ile ich stężenie nie przekracza 50 ppm. Z kolei bromki sodu i potasu wykazują silnie negatywny wpływ na popęd płciowy mężczyzn, gdyż blokują wytwarzanie testosteronu. Najsilniejszą taką właściwość przejawia bromek potasu, który bardzo szybko i skutecznie blokuje receptory hormonu luteinizującego odpowiedzialnego za produkcję testosteronu.
Zastosowanie:
Stosuje się go w wielu reakcjach np. do syntezy bromków alkilowych, które są bardziej reaktywne od odpowiednich chlorków. Bromek srebra masowo wykorzystuje się w technikach litograficznych i fotograficznych.





Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.